آزمون های غیر مخرب امروزه در زندگی انسانها نقش حیاتی را ایفا می کنند. تکنولوژی ارزیابی غیر مخرب کاربرد وسیعی در صنایع، به خصوص در صنایع چوب و مواد مبتنی بر چوب دارد و موجب پیشرفت در درجه بندی مقاومت الوار، تعیین معایب مواد و مصالح چوبی، بازرسی الوار و اعضای سازه های چوبی شده است. هدف از انجام این تحقیق، برآورد مقاومت خمشی از روی آزمونهای دینامیکی و مقایسه آن با نتایج آزمونهای استاندارد استاتیکی دو گونه کاج جنگلی(Pinus sylvestris) و راش (Fagus orientalis)، می باشد. نتایج حاصل از مقایسه ی ارزیابی مدول الاستیسیته و مدول گسیختگی برآورد شده با روش غیرمخرب ارتعاش آزاد در تیر دوسر آزاد با نتایج مشابه حاصل از آزمون استاتیک همبستگی بسیار مطلوبی را با یکدیگر نشان دادند. به طوریکه مطابق با محاسبات صورت گرفته با اعمال اصلاح کاهشی 18% برای گونه راش و 11% برای گونه کاج می توان آزمون غیرمخرب ارتعاش را جایگزین آزمون استاندارد مخرب استاتیکی در برآورد فاکتورهای ذکر شده در این دو گونه چوبی نمود.

این پژوهش با هدف تقویت تخته فیبر نیمه سنگین با شبکه های فلزی و مصنوعی برای افزایش مقاومت های مکانیکی انجام شد. به این منظور تخته های آزمونی به روش های معمول ساخته شدند، با این تفاوت که برای تقویت تخته ها از دو نوع شبکه تقویت کننده فلزی و مصنوعی استفاده شد که در نزدیک به هر دو رویه تخته ها و درحدود کم تر از 4/1 ضخامت تخته ها تعبیه گردیدند. در ساخت تخته ها از چسب اوره فرمالدهید استفاده شد؛ ولی در یکی از تیمارها شبکه فلزی به چسب اپوکسی آغشته گردید. مقاومت خمشی نمونه ها بر اساس استاندارد DIN EN 310؛ اندازه گیری شده و مقادیر مدول الاستیسیته و مدول گسیختگی تعیین شدند. نتایج نشان داد که تقویت کننده های فلزی نسبت به تقویت کننده های مصنوعی سبب افزایش مقاومت نهایی تخته ها شده و شبکه فلزی با مفتول نازک نسبت به شبکه ضخیم تر این مهم را بیش تر افزایش داد. هم چنین شبکه های تقویت کننده فلزی که با چسب اپوکسی آغشته شده بودند نسبت به شبکه های بدون چسب، افزایش مقاومت بیشتری را در تخته تقویت شده ایجاد کردند.

در این پژوهش مقاومت خمشی و مدول خمشی کامپوزیتهای شیشه-اپوکسی و نیز کامپوزیتهای کربن-اپوکسی توسط وارد نمودن نیرو بر الیاف در هنگام پخت رزین افزایش داده شده است. در این تحقیق، تنش بوسیله یک دستگاه کشش، بر الیاف که بصورت یک جهته و پیوسته در امتداد طول نمونه قرار داشته اند، اعمال گردیده است. نتایج حاصل از آزمایش خمش چهار نقطه ای بر نمونه ها حاکی از افزایش همزمان مدول و مقاومت نمونه هاست. افزایش مدول و مقاومت، در مقدار مشخصی از کشش الیاف به حداکثر مقدار خود می رسد و سپس افزایش مقدار کشش باعث افت خواص ذکر شده می گردد. مقدار بهینه پیش تنیدگی برای بدست آوردن حد اکثر خواص مکانیکی بستگی به نوع الیاف دارد. در این تحقیق همچنین مکانیزم بهبود خواص توسط اعمال تنش توضیح داده شده است.   

عملکرد اتصالات تیر به ستون قاب های خمشی فولادی رایج، در بحث لرزه ای و خرابی پیش رونده به تنهایی مورد ارزیابی قرارگرفته اند که پس از زلزله نورثریج و کوبه محققان به ضعف عملکرد این اتصالات پی بردند این در حالی است که اتصالات تاثیر بسیار زیادی درروند استهلاک انرژی در سازه و رفتار سازه در برابر بارهای غیرعادی دارند؛ زیرا اگر چشمه اتصال ضعیف باشد، حتی در صورت اجرای اتصال کاملا صلب با مقاومت اتصال بیشتر از تیر که باعث می شود شکست از ناحیه اتصال نباشد، باعث به وجود آمدن تغییر شکل زیاد و درنتیجه شکست ترد اتصال می شود. در این راستا در مطالعه فعلی به بررسی عملکرد دو نوع اتصال رایج خمشی WFP (اتصال جوشی به کمک ورق های روسری و زیر سری) و WUF-W (اتصال مستقیم تقویت نشده جوشی) در برابر پدیده خرابی پیش رونده با تغییر در نوع فولاد مورداستفاده در ورق های اتصال پرداخته شده است برای این منظور این دو نوع اتصال یک بار با فولاد نرمه ساختمانی St37 و یک بار با فولاد کم مقاومت آلیاژی Steel LY160، در یک قاب 8 طبقه فولادی با سناریوهای مختلف حذف ستون (بدون حذف ستون، حذف ستون طبقه همکف، سوم و هفتم) در نرم افزار ABAQUS شبیه سازی شد. نتایج حاصل نشان می دهد که مقدار) DCR عبارت است از نسبت تقاضا به ظرفیت که از آن به عنوان ضریب تقاضا نیز نام می برند (در اتصال WUF-W با جایگزین کردن فولاد آلیاژی بسیار کمتر می شود.

از ویژگی های مهم قاب های خمشی، رفتار شکل پذیر و قابلیت جذب و استهلاک انرژی القایی، ناشی از زلزله است. زلزله های نرتریج (1994) و کوبه (1995) نگرانی هایی را بابت روش و جزئیات طراحی در اتصالات بر اساس گسیختگی ترد غیر قابل انتظار در اتصالات تیر به ستون سیستم قاب خمشی فولادی فراهم نمود، به طوریکه ایجاد شکل پذیری و توانایی مقاومت در برابر تغییرشکل های بزرگ چرخه ای پلاستیک مورد اهمیت قرار گرفت و استانداردهای طراحی با فرض ایجاد ناحیه مستهلک کننده انرژی، بر روی تیر و در نزدیکی محل اتصال تیر به ستون همراه گردید. بر همین اساس در طرح حاضر اتصال نوین خمشی تیر به ستون با مقطع کاهش ظرفیت خمشی یافته توسط جان آکاردئونی لوله ای شکل (TW-RBS: Tubular Web RBS connection) که با جایگزینی یک لوله در جان تیر در محل مورد نظر جهت مفصل پلاستیک بدست می آید، مورد مطالعه تحلیلی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که استفاده از مقطع تضعیف شده با جان اکاردئونی لوله ای شکل، با حذف جان تیر در مقاومت خمشی مقطع، منجر به ایجاد فیوز شکل پذیر دور از اجزاء اتصال تیر به ستون می گردد. میزان کاهش ظرفیت خمشی تیر در محل مفصل پلاستیک بر اساس مشخصات ابعادی تیر و لوله مصرفی قابل محاسبه است طوریکه سهم باقیمانده جان لوله ای در مقاومت خمشی مقطع با توان دو ضخامت لوله رابطه مستقیم و با ضخامت جان صاف تیر و همچنین قطر لوله رابطه معکوس خواهد داشت. تعیین محل بهینه قرارگیری جان لوله ای نیز با توجه به طول تیر و نسبت مدول پلاستیک تیر در محل مفصل پلاستیک به مقطع کل قابل ارزیابی است. همچنین نحوه کنترل برش در جان لوله ای با توجه به کمانش های موضعی و کلی حاصل از برش از دیگر نکات مورد طرح است. نتایج نشان داد که بکارگیری لوله در جان تیر، کاهش سختی خمشی مقطع در محل مفصل پلاستیک را در حدود 14 الی 19% درصد به همراه دارد که این میزان کاهش در سختی خمشی با اتصال RBS با 20% کاهش عرض بال برابری می نماید. همچنین این اتصال برحسب عمق تیر مصرفی منجر به کاهش مقاومت خمشی مقطع در محل مفصل پلاستیک بین 22 تا 28% می گردد که بین نتایج حاصل از اتصال RBS با 20% و 50% کاهش عرض بال است.